Kar yağıyordu arkandan pencerenin önüne. Bir film şeridi gibi hayatının tam ortasında buldum kendimi. Gülen gözlerinin tam ortasında. Bembeyaz kar yağıyordu Ankara’ya ve ben hem...
Ne kadar su verirsen o kadar boy atarım uzaklara… Sen elinde ne varsa çekinme sula bedenimi. Toprağa tutundukça kuvvet alırım belki. Sen akşam deme...
Pencerenin önündeyim. Kış günlerinin birinin tam ortasında… Kahvemin aroması ve hafif yağan kar… Doğa üşümemek için kendini bembeyaz karlarlar örterken, yavaşça pencereye daha da yaklaşıyorum....